HR-owe Koło Ratunkowe: Decyzja pracownika o wyjeździe na Ukrainę

Mobilizacja wojskowa na Ukrainie

W związku z nadzwyczajną sytuacją jaka ma miejsce na Ukrainie, prezydent Ukrainy podpisał dekret wprowadzający mobilizację wojskową obejmującą mężczyzn w wieku 18-60 lat. Oznacza to, że osoby te nie mogą opuścić terytorium Ukrainy (nie są przepuszczane na granicach po stronie ukraińskiej).

Na chwilę obecną osoby przebywające poza granicami kraju nie są wzywane do powrotu, jednak, jeśli taka sytuacja miałaby miejsce (pojawiają się informacje o tym, że wezwania do służby mogą odbywać się telefonicznie), zgodnie z ukraińskimi przepisami ich zignorowanie w czasie wojny oznaczać może karę do 12 lat więzienia.

Niestety, jest to problem, z którym mierzą się w tej chwili wszyscy pracodawcy zatrudniający pracowników narodowości ukraińskiej i nie wygląda na to, że możemy spodziewać się w tej kwestii jakichkolwiek zmian.

Decyzja o powrocie

Wielu obywateli Ukrainy legalnie przebywających i pracujących w Polsce, podejmuje decyzje o powrocie do kraju i czynnej obrony ojczyzny. Decyzje zapadają w różnych momentach, często spontanicznie i nie ma czasu na poinformowanie pracodawcy o fakcie wyjazdu z Polski. Zdarzają się sytuacje, gdy decyzja jest przemyślana i jest czas na podjęcie rozmów z pracodawcą i szukanie wspólnego rozwiązania.

W tym przypadku można zastanowić nad następującymi rozwiązaniami:

• rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron lub
• udzielenie urlopu bezpłatnego (osoba przebywająca na bezpłatnym urlopie musi zostać uwzględniona w liczbie pracowników na potrzeby ustalenia obowiązku wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych).

Pracownik nie stawia się do pracy

W przypadku, gdy pracodawca o wyjeździe pracownika dowiaduje się po fakcie, a pracownik nie stawia się w pracy można skorzystać z rozwiązania zawartego w art. 52 par 1 pkt.1 „ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych lub rozwiązania z art. 53 par. 1 pkt 2 „w razie nieusprawiedliwionej nieobecności pracownika w pracy z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1, trwającej dłużej niż miesiąc”.