Nagrywanie rozmów z pracownikami – dozwolone? Czy absolutnie niedopuszczalne?

Nagrywanie jest czynnością, która może wydawać się idealnym środkiem dowodowym w każdym postępowaniu począwszy od postępowania cywilnego po postepowanie karne. Czy rzeczywiście tak jest?

Nagrywanie rozmów i spotkań w świetle prawa

Na początek warto zwrócić uwagę na brak regulacji, która jednoznacznie zakazuje nagrywania rozmów czy spotkań lub jednoznacznie je dopuszcza. Jest natomiast szereg przepisów, które mogą wiązać się z konsekwencjami nagrywania rozmów oraz spotkań bez zgody osób w nich uczestniczących.

Podkreślić też należy, że samo nagrywanie, nie jest tym samym co rozpowszechnianie. Samo nagrywanie rozmowy w której uczestniczymy nie jest nielegalne. Problematyczne jest jej wykorzystanie, gdy druga osoba o fakcie nagrywania nie wiedziała.

W naszym rozważaniach kluczową rolę odgrywają przepisy ochrony danych osobowych, prawa pracy oraz przepisy kodeksu cywilnego z naciskiem na ochronę dóbr osobistych (art. 23 i 24 kodeksu cywilnego). Wizerunek, tajemnica korespondencji, prywatność są chronione przepisami prawa. Nagrywanie rozmów bez zgody rozmówcy, ukrytym urządzeniem może te prawa naruszać.

Wyjątek? Ochrona interesów pracownika lub pracodawcy – na przykład mobbing, dyskryminacja, szkoda, której w inny sposób nie da się udowodnić.

Czy pracodawca może nagrywać pracowników?

Kodeks pracy nie zawiera regulacji dotyczących tematyki nagrywania rozmów. Zobowiązuje jedynie pracodawcę do poszanowania godności i innych dóbr osobistych pracowników. Pracodawca może też wprowadzić monitoring, ale musi z odpowiednim wyprzedzeniem poinformować o tym pracowników i oznaczyć miejsca objęte monitoringiem, stworzyć odpowiednie zapisy w regulaminie pracy i zachować zgodność z przepisami o ochronie danych osobowych. Tu uwaga – monitorować nie można szatni, stołówek czy toalet.

Dowiedz się, kiedy pracodawca może wprowadzić monitoring w firmie. Czytaj na blogu!

Nagrywanie głosu może też budzić dylematy natury etycznej. Bo jak zaufać pracownikowi, który nagrywa pracodawcę bądź współpracowników, i druga strona medalu jak zaufać pracodawcy, który nagrywa rozmowy pracowników?

Konsekwencje prawne nagrywania bez zgody drugiej osoby

Pracownicy i pracodawcy, którzy decydują się na nagrywanie rozmów ukrytymi urządzeniami muszą zdawać sobie sprawę z możliwych konsekwencji prawnych.

Jeżeli nagrywanie ma na celu jedynie własne korzyści to:

• pracownik może zostać ukarany rozwiązaniem umowy o pracę, nawet zwolnieniem dyscyplinarnym (poważne naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych i zasad współpracy), może również pojawić się roszczenie o naruszenie dóbr osobistych,
• w stosunku do pracodawcy może pojawić się roszczenie o naruszenie dóbr osobistych, poszanowania godności pracownika, a tym samym odszkodowanie za naruszenie prywatności.

Nagrywanie rozmów w pracy może prowadzić nawet do odpowiedzialności karnej i być potraktowane jako naruszenie tajemnicy korespondencji (przestępstwo z art. 267 kk.) ale i jako zniesławienie (przestępstwo z art. 212 kk.), gdy nagranie będzie miało na celu poniżenie osoby.

Czy nagranie będzie można wykorzystać w sądzie?

I tu jak zwykle „to zależy” – jeżeli nagranie zostało zrealizowane w sposób legalny i nie narusza dóbr osobistych może być dopuszczone. Zasada, zgodnie z orzecznictwem, jest prosta – nagranie ma służyć obronie uzasadnionego interesu osoby nagrywającej.

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 22 kwietnia 2016 r. (sygn. akt II CSK 478/15) wskazał, że dowód z nagrania rozmowy dokonanego bez wiedzy jednego z rozmówców nie jest co do zasady dowodem niedopuszczalnym w postępowaniu cywilnym. Jednakże jego dopuszczalność może być ograniczona ze względu na ochronę dóbr osobistych.